Trening żaków U7-U9: gotowe gry i wskazówki dla trenera

Trening żaków U7-U9 oprzyj na krótkich grach z piłką, w których każde dziecko często decyduje, co zrobi dalej. Przygotuj równoległe pola, piłki do wznowień i zasady, które nie eliminują zawodnika po stracie. Podane wymiary, czasy i liczby traktuj jako przykłady organizacyjne do dopasowania do grupy i miejsca.

Jak przygotować pole i sprzęt dla żaków?

Przygotuj równoległe pola, żeby dzieci grały jednocześnie i szybko wracały do akcji. Rozsuń pola tak, aby piłka z jednego zadania nie wpadała pod nogi dzieci z drugiego, a zapasowe piłki połóż przy bokach.

Przed startem pokaż jeden sposób wznowienia i drogę powrotu po piłkę. Dziecko, które wyjdzie poza pole, nie powinno czekać na długą instrukcję ani na koniec serii.

Tabela odpowiada na pytanie, ile miejsca i sprzętu przygotować przy różnych liczebnościach grupy. Liczby są przykładem organizacji prowadzonej samodzielnie.

Tabela: przykładowe pola i sprzęt dla grupy

Przy dodatkowych dzieciach zapisz przed pierwszą rundą prostą kolejność wejścia, aby zmiana była spokojna i przewidywalna.

Jak zacząć trening od gry z piłką?

Zacznij od prowadzenia piłki i reagowania na wolne miejsce. Powiedz dzieciom, że omijają innych, podnoszą wzrok przed zmianą kierunku i po wyjściu piłki od razu wracają do zabawy.

Każdy z piłką i wybór wolnego miejsca

Prowadzić piłkę, omijać innych i reagować na wolną przestrzeń.

• Organizacja: 12 zawodników: 1 pole (na przykład 15 x 15 m), na nim 6 ćwiczących i 6 partnerów. Sprzęt: 12 piłek, znaczniki do pola i cztery małe bramki w wariancie trudniejszym. Runda: na przykład 2 min.
• Start: Wszyscy zawodnicy rozpoczynają z piłką na linii pola i ruszają do środka na sygnał trenera; ćwiczący jako pierwsi szukają wolnej małej bramki, a partnerzy prowadzą piłkę w wolnych przestrzeniach bez przejazdu przez bramkę.
• Punkt: Ćwiczący zdobywa punkt za przeprowadzenie piłki pod kontrolą przez dowolną wolną małą bramkę.
• Po punkcie: Po zdobyciu punktu ćwiczący wraca do wolnej przestrzeni i kontynuuje prowadzenie.
• Po wyjściu piłki: Zawodnik zabiera piłkę i wraca do gry przez najbliższy bok.
• Rotacja: Po każdej rundzie ćwiczący przechodzą do roli partnerów, a partnerzy przejmują rolę ćwiczących. Runda 1: pole 1 - ćwiczący: A, B, C, D, E, F, partnerzy: G, H, I, J, K, L. Runda 2: pole 1 - ćwiczący: G, H, I, J, K, L, partnerzy: A, B, C, D, E, F.
• Bezpieczeństwo: Przez daną małą bramkę wjeżdża w tym samym momencie tylko jeden zawodnik, a piłki leżące poza polem zbiera się z zewnętrznej strony.
• Łatwiej: Powiększ pole i usuń znaczniki ze środka.
• Trudniej: Ustaw cztery małe bramki przy bokach i poproś ćwiczących o wybór bramki, która jest w danym momencie wolna.

Sprawdź, czy ćwiczący podnoszą wzrok przed zmianą kierunku, a partnerzy utrzymują bezpieczny odstęp. Po rundzie zapytaj: "Gdzie widziałeś wolne miejsce?". Nie eliminuj zawodnika po błędzie.

FIFA pokazuje wartość małych gier dla młodszych dzieci w materiale o grach dla grupy 4-8 lat. Dodatkowe zadania znajdziesz w katalogu ćwiczeń piłkarskich, a program treningowy U8-U9 może pomóc ułożyć gry w plan jednostki.

Jak prowadzić grę 2 na 2 z małymi bramkami?

Gra 2 na 2 daje dzieciom okazję do prowadzenia, podania, strzału i odbioru bez długiej kolejki. Przed pierwszym gwizdkiem pokaż stronę wznowienia, a potem pozwól parom samej rozwiązywać sytuacje.

2 na 2 z małymi bramkami

Atakować i bronić w małym meczu, szukając okazji do prowadzenia, podania lub strzału.

• Organizacja: 12 zawodników: 3 pola (na przykład 15 x 10 m), na każdym 2 atakujących i 2 obrońców. Sprzęt: Dwie małe bramki na pole, piłki do gry i piłki zapasowe przy liniach. Runda: na przykład 90 s.
• Start: Trener podaje piłkę z boku do jednej z par, a po pierwszym wznowieniu pary grają do dwóch bramek.
• Punkt: Para zdobywa punkt za gola do jednej z dwóch bramek przeciwników.
• Po punkcie: Para, która straciła punkt, wznawia podaniem ze swojej linii.
• Po odbiorze: Po odbiorze zespół, który przejął piłkę, natychmiast atakuje bramkę przeciwnika.
• Po wyjściu piłki: Piłkę nogą wprowadza para, której zawodnik nie dotknął jej jako ostatni.
• Rotacja: Po rundzie obie pary z każdego pola przechodzą razem na następne pole, zachowując przydzielone role. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D; pole 2 - atakujący: E, F, obrońcy: G, H; pole 3 - atakujący: I, J, obrońcy: K, L. Runda 2: pole 1 - atakujący: I, J, obrońcy: K, L; pole 2 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D; pole 3 - atakujący: E, F, obrońcy: G, H.
• Bezpieczeństwo: Ustaw pola z odstępem, bramki stabilnie i piłki zapasowe przy liniach; po piłkę wychodź zewnętrzną stroną pola.
• Łatwiej: Poszerz pole albo pozwól na wznowienie przez prowadzenie.
• Trudniej: Ustaw bramki na różnych bokach, aby atakujący wybierali kierunek.

Sprawdź, czy zawodnik z piłką dostrzega partnera i czy po stracie dzieci próbują odzyskać piłkę. Pytaj: "Która droga do bramki jest teraz wolna?".

Nie zatrzymuj meczu po każdym błędzie technicznym. Wróć do krótkiego pytania między seriami: "Co zobaczyłeś, zanim wybrałeś bramkę?".

Jak uczyć szukania wolnej przestrzeni przez zabawę?

Pozwól dzieciom wybierać kierunek ataku, zamiast wyznaczać im trasę biegu. Strefa punktowa daje widoczny cel, lecz nie podpowiada gotowego rozwiązania, gdy obrońca zamyka drogę.

2 na 2 ze strefami punktowymi

Zauważyć wolną strefę i zmienić kierunek, gdy obrońca zamyka drogę.

• Organizacja: 12 zawodników: 3 pola (na przykład 15 x 12 m, ze strefą około 2 m przy obu końcach), na każdym 2 atakujących i 2 obrońców. Sprzęt: Piłki, znaczniki do trzech pól i stref oraz dwie piłki zapasowe przy każdym polu. Runda: na przykład 90 s.
• Start: Trener rozpoczyna pierwszą akcję podaniem do jednej z par; każda para atakuje strefę na przeciwległym końcu pola.
• Punkt: Para zdobywa punkt, gdy zawodnik wprowadzi piłkę pod kontrolą do strefy na końcu pola, do którego atakuje jego para.
• Po punkcie: Para, która straciła punkt, wznawia grę ze swojej linii końcowej i atakuje przeciwną strefę.
• Po odbiorze: Po odbiorze zespół przejmujący piłkę atakuje strefę na przeciwległym końcu pola.
• Po wyjściu piłki: Piłkę wprowadza para, której zawodnik nie dotknął jej jako ostatni; atakuje ona swoją wyznaczoną strefę końcową.
• Rotacja: Po rundzie pary przechodzą razem na następne pole, zachowując skład i kierunek ataku. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D; pole 2 - atakujący: E, F, obrońcy: G, H; pole 3 - atakujący: I, J, obrońcy: K, L. Runda 2: pole 1 - atakujący: I, J, obrońcy: K, L; pole 2 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D; pole 3 - atakujący: E, F, obrońcy: G, H.
• Bezpieczeństwo: Zostaw odstęp między polami, piłki zapasowe połóż poza liniami, a zawodnicy wracają po piłkę zewnętrzną stroną.
• Łatwiej: Poszerz strefy punktowe.
• Trudniej: Po każdej serii przesuń jedną strefę bliżej boku.

Sprawdź, czy zawodnik przed prowadzeniem zauważa pozycję obrońcy. Zapytaj: "Która strefa jest wolna?". Zobacz, czy dzieci po pytaniu próbują zmienić kierunek bez podpowiedzi w trakcie akcji.

Po rundzie zapytaj, która strefa była wolna i co zawodnicy zauważyli przed zmianą kierunku. Zostaw czas na własną odpowiedź, ponieważ szybka podpowiedź trenera może zastąpić obserwację sytuacji.

Jak uprościć lub utrudnić grę bez zmiany jej celu?

Zmień jeden warunek odpowiadający na problem widoczny w grze. Gdy dzieci zderzają się przy prowadzeniu, daj więcej przestrzeni, a gdy nie widzą celu, przesuń lub dodaj bramkę.

Tabela podpowiada punkt wyjścia dla U7-U8 i U9. Wymiary oraz długość serii są przykładami organizacyjnymi, a nie normą rozwojową.

Tabela: przykładowe zmiany trudności gry

Jeśli po zmianie większość dzieci wciąż nie ma czasu na decyzję, wróć do prostszego wariantu zamiast dodawać kolejną regułę.

Jak ograniczyć kolejki i długie wyjaśnienia?

Uruchom zadania równolegle i połóż piłki do wznowień przy polach przed treningiem. Pokaż jedną akcję, podaj dwie zasady i rozpocznij grę, a następny warunek dodaj dopiero wtedy, gdy grupa rozumie pierwszy.

Przykładowy układ jednostki może zawierać krótki blok prowadzenia, małe mecze, grę na strefy i swobodniejszą grę końcową. Długość każdego bloku dostosuj do uwagi dzieci, dostępnego czasu i tego, czy zadanie nadal wywołuje próby decyzji.

Pytania "Gdzie możesz pobiec po podaniu?" oraz "Którą bramkę widzisz?" pomagają wrócić do zadania bez wykładu. Organizację równoległych zadań opisuje też trening piłkarski bez kolejek.

Co obserwować podczas gry żaków?

Zapisuj decyzje dzieci, a nie tylko wynik meczu. Zwróć uwagę, czy zawodnik próbuje prowadzić, podaje do partnera, strzela albo zmienia kierunek po dostrzeżeniu rywala.

Tabela łączy zachowanie z jedną zmianą, którą możesz sprawdzić w kolejnej serii. Nie zmieniaj jednocześnie pola, liczby bramek i zasad.

Tabela: zachowania dzieci i możliwe korekty gry

Po korekcie daj dzieciom kilka akcji i sprawdź, czy pojawiają się nowe próby, a nie wyłącznie szybsze wykonanie tego samego ruchu.

Kiedy zmienić grę, a kiedy pozwolić jej trwać?

Pozwól grze trwać, gdy dzieci angażują się i próbują różnych rozwiązań. Zmień jeden warunek, kiedy przez kilka akcji większość grupy nie znajduje sposobu na zadanie albo wykonuje je bez patrzenia na otoczenie.

Dodatkowa bramka może otworzyć nowy kierunek ataku, a większe pole może dać więcej miejsca na prowadzenie. Po zmianie zaczekaj na kilka akcji, a potem poproś dzieci, by wskazały, co pomogło im znaleźć wolną drogę.

Gotowy program treningów z konspektami i animacjami pomoże ci zestawić gry w plan pracy. Jeśli dziecko zgłasza ból, uraz albo zmęczenie, przerwij udział, nie forsuj go i skonsultuj sytuację z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Więcej w tym temacie

• Zabawy ruchowe dla dzieci na treningu piłkarskim: 7 gier z piłką dla U6-U9
• Ile powinien trwać trening żaków? Jak podzielić zajęcia U8-U9
• Trening na hali piłka nożna: gry dla grup U7-U15
• Trening bramkarski dzieci z Ukrainy: jak prowadzić gry przy barierze językowej

Najczęstsze pytania

Jak powinien wyglądać trening żaków?

Zacznij od prostego zadania z piłką, a potem przejdź do małych gier, w których dzieci atakują, bronią i wybierają rozwiązanie. Przygotuj równoległe pola oraz piłki do szybkich wznowień, żeby skrócić czekanie.

Ile powinien trwać trening żaków?

Długość treningu dopasuj do organizacji klubu, dostępnego boiska i reakcji dzieci, zamiast traktować jeden czas jako regułę dla wszystkich grup. Podziel jednostkę na krótkie bloki gry i zmień zadanie, gdy dzieci tracą zaangażowanie.

Jakie gry piłkarskie sprawdzą się dla żaków?

Wybieraj gry, w których każde dziecko ma piłkę albo szybko uczestniczy w małym meczu, na przykład prowadzenie z wyborem wolnej bramki, 2 na 2 i atakowanie stref. Proste zasady zostawiają miejsce na własne decyzje.

Jak zaangażować wszystkie dzieci podczas treningu żaków?

Dobierz liczbę pól i zawodników tak, aby każde dziecko miało zadanie w grze. Wznawiaj piłkę szybko, zmieniaj role między krótkimi seriami i nie eliminuj zawodnika po stracie lub nieudanej próbie.

Jak dostosować grę do różnego poziomu dzieci w grupie żaków?

Zostaw wspólny cel, a zadanie ułatw przez większą przestrzeń, większą bramkę albo dodatkowego atakującego w osobnym wariancie. Sprawdź jedną zmianę w kilku akcjach i zobacz, czy każde dziecko nadal ma okazję wybierać rozwiązanie.