Trening żaków możesz na przykład zaplanować na 60-75 min, jeśli dzieci regularnie grają, szybko wracają do działania i zachowują zaangażowanie. Ten czas jest ramą organizacyjną, a nie normą dla U8-U9. Skróć zaplanowaną jednostkę, gdy mimo uproszczenia zasad spada udział dzieci w akcjach albo jakość ich decyzji wyraźnie się pogarsza.
Od czego zależy czas treningu żaków?
Czas treningu żaków zależy od liczby dzieci, pory zajęć, miejsca i samodzielności grupy podczas przejścia do kolejnego zadania. U8-U9 po zajęciach szkolnych może potrzebować prostszego początku niż grupa spotykająca się rano, a osiem osób na małym boisku wymaga innego rytmu niż liczna grupa na hali.
Ustaw czas jako ramę prowadzenia, a nie cel sam w sobie. Jeżeli dzieci szybko rozumieją zadanie, skróć objaśnienie i oddaj im kolejne minuty gry.
Zasady FIFA Training Centre podkreślają aktywny udział dzieci w zajęciach. Trening piłkarski dla dzieci i młodzieży pomaga przełożyć tę zasadę na organizację małych gier.
Jak podzielić jednostkę dla U8-U9?
Jednostkę U8-U9 podziel na krótkie bloki i zostaw miejsce na zmianę pola, picie oraz prosty komunikat. Dzieci nie potrzebują długiej odprawy, gdy cel widzą w ustawieniu bramek, kolorze znacznika albo sposobie zdobycia punktu.
Przykładowe 65 min pokazuje, gdzie ucieka czas między zadaniami. Zmień długość każdego bloku po obserwacji własnej grupy.
Tabela: Przykładowy rytm 65-minutowych zajęć U8-U9
| Etap | Czas (min) | Co robią dzieci | Decyzja trenera |
|---|---|---|---|
| Wejście w zajęcia | 8 | Prowadzą własną piłkę | Sprawdź gotowość pola |
| Zabawa z piłką | 10 | Reagują na prosty bodziec | Zostaw jedną zasadę |
| Gra zadaniowa | 9 | Szukają bramki po odbiorze | Zadaj jedno pytanie |
| Wyzwanie indywidualne | 8 | Prowadzą i zatrzymują piłkę | Zmień sygnał |
| Gra swobodna | 18 | Podejmują własne decyzje | Ogranicz przestoje |
| Zakończenie | 5 | Nazywają jedno rozwiązanie | Zbierz piłki razem |
| Przejścia i picie | 7 | Zmieniają miejsce działania i piją | Przygotuj sprzęt wcześniej |
Przejścia i picie są częścią zajęć, ponieważ sprawny powrót do gry chroni czas aktywnego udziału dzieci.
Wyzwanie prowadzenia i zatrzymania z sygnałem
Prowadzenie piłki ze zmianą tempa, zatrzymanie jej po rozpoznaniu sygnału i komunikacja z partnerem.
- Organizacja: 6 zawodników: 1 pole (na przykład 15 x 15 m), na nim 4 ćwiczących (razem 4 w polu), a poza polem: 2 partnerów (partnerzy stoją poza przeciwległymi bokami pola. Każdy wywołuje imię przypisanego ćwiczącego i pokazuje kolor, który wskazuje znacznik przy jego boku). Sprzęt: 6 piłek, 8 płaskich znaczników, 12 pachołków oraz 2 czerwone i 2 niebieskie karty. Runda: na przykład 60 s.
- Start: Na początku rundy czterech ćwiczących stoi z własną piłką w środku pola, a trener przypisuje każdemu jeden bok pola.
- Punkt: Ćwiczący zdobywa punkt, gdy po wywołaniu imienia doprowadzi piłkę do znacznika wskazanego kolorem przez partnera i zatrzyma ją podeszwą obok znacznika.
- Po punkcie: Po zdobyciu punktu ćwiczący odprowadza piłkę do środka pola i czeka na kolejny sygnał.
- Po wyjściu piłki: Gdy piłka wyjdzie poza pole, jej właściciel szybko wprowadza ją nogą z najbliższego miejsca.
- Rotacja: Po każdej rundzie kolejnych dwóch ćwiczących zostaje partnerami. Pełny cykl trzech rund pozwala każdemu raz pokazać sygnał. Runda 1: pole 1 - ćwiczący: A, B, C, D; poza polem - partnerzy: E, F. Runda 2: pole 1 - ćwiczący: C, D, E, F; poza polem - partnerzy: A, B. Runda 3: pole 1 - ćwiczący: E, F, A, B; poza polem - partnerzy: C, D.
- Bezpieczeństwo: Każdy ćwiczący prowadzi piłkę w swoim kierunku, wraca do środka z podniesioną głową i zachowuje odstęp od innych. Partnerzy stoją poza linią pola. Po zderzeniu przerwij zadanie, przy zwykłym zmęczeniu daj przerwę i wodę, a przy bólu, urazie lub utrzymujących się objawach nie pozwalaj kontynuować i skonsultuj się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
- Łatwiej: Pokaż kolor przed rozpoczęciem rundy i pozwól dzieciom najpierw przeprowadzić piłkę bez zatrzymania.
- Trudniej: Pokaż kolor dopiero w trakcie prowadzenia piłki i poproś o zmianę kierunku przed zatrzymaniem.
Patrz, czy dzieci podnoszą wzrok przed wyborem znacznika i czy wyhamowują piłkę bez pośpiechu. Zapytaj: "Kiedy warto zrobić mniejsze dotknięcie, żeby zdążyć zatrzymać piłkę?"
Po wyzwaniu indywidualnym przejdź do rywala, aby dzieci sprawdziły kontrolę piłki i wybór kierunku w sytuacji gry. Program treningowy U8-U9 pomaga układać takie przejścia bez szukania zadań w ostatniej chwili.
Jak długo prowadzić jedną grę?
Jedną grę dla żaków prowadź na przykład w trzech rundach po 90 s, a między rundami daj 45 s na zmianę ról i jeden komunikat. Taki czas jest ustawieniem startowym autora, które zmieniasz po reakcji konkretnej grupy, a nie normą dla U8-U9.
1 na 1 z wyborem kierunku
Prowadzenie piłki pod presją rywala i rozpoznanie wolnej bramki po pierwszym kontakcie.
- Organizacja: 8 zawodników: 2 pola (na przykład 10 x 12 m), na każdym 1 atakujący i 1 obrońca (razem 4 w polu), a poza polem: 4 zbierających (zbierający stoją za liniami końcowymi, podają piłkę trenerowi po wyjściu poza pole i po rundzie wchodzą do kolejnego przydziału). Sprzęt: 16 pachołków, 8 małych bramek i 6 piłek zapasowych przy trenerze. Runda: na przykład 90 s.
- Start: Na każdym polu atakujący rozpoczyna z piłką na własnej linii końcowej, a obrońca stoi 3 m przed nim.
- Punkt: Atakujący zdobywa punkt po przeprowadzeniu piłki przez jedną z dwóch małych bramek na przeciwnej linii końcowej.
- Po punkcie: Po punkcie zawodnik, który stracił punkt, rozpoczyna nową akcję z piłką ze swojej linii końcowej, a zdobywający punkt staje się obrońcą.
- Po odbiorze: Po odbiorze obrońca staje się atakującym i atakuje dwie przeciwne bramki.
- Po wyjściu piłki: Gdy piłka wyjdzie poza pole, trener podaje nową piłkę zawodnikowi, który nie dotknął jej jako ostatni.
- Rotacja: Po każdej rundzie zbierający wchodzą do gry, a zawodnicy z pól przechodzą poza pole. Pełny cykl czterech rund daje każdemu dwa starty, raz jako atakujący i raz jako obrońca. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, obrońca: B; pole 2 - atakujący: C, obrońca: D; poza polem - zbierający: E, F, G, H. Runda 2: pole 1 - atakujący: E, obrońca: F; pole 2 - atakujący: G, obrońca: H; poza polem - zbierający: A, B, C, D. Runda 3: pole 1 - atakujący: B, obrońca: A; pole 2 - atakujący: D, obrońca: C; poza polem - zbierający: E, F, G, H.
- Bezpieczeństwo: Zostaw między polami co najmniej 3 m wolnej przestrzeni, a zbierający pozostają za liniami końcowymi. Gra odbywa się bez wślizgów, bez atakowania ciałem i bez ataków od tyłu. Po zderzeniu przerwij grę, przy zwykłym zmęczeniu daj przerwę i wodę, a przy bólu, urazie lub utrzymujących się objawach nie pozwalaj kontynuować i skonsultuj się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
- Łatwiej: Poszerz pola i pozwól zdobyć punkt przez przeprowadzenie piłki przez całą linię końcową.
- Trudniej: Zwęź bramki albo zaliczaj punkt wyłącznie po zmianie kierunku prowadzenia.
Patrz, czy atakujący przed pierwszym dotknięciem widzi obie bramki i czy obrońca zachowuje odstęp. Zapytaj: "Co pomogło ci wybrać wolną stronę?"
Najpierw pozwól zawodnikom wygrać pojedynek przez wybór wolnej bramki, a potem dodaj partnera i drugi bodziec decyzyjny. Nie zatrzymuj gry po każdej stracie piłki, ponieważ dzieci potrzebują serii własnych prób.
2 na 2 z dwoma celami
Szybkie przejście do ataku po odbiorze piłki i wybór wolnej bramki.
- Organizacja: 8 zawodników: 2 pola (na przykład 12 x 12 m), na każdym 2 atakujących i 2 obrońców. Sprzęt: 4 małe bramki, 8 piłek zapasowych i 20 pachołków. Runda: na przykład 90 s.
- Start: Każdą akcję rozpoczyna drużyna z piłką podaniem ze swojej linii końcowej i atakuje dwie wyznaczone bramki.
- Punkt: Atakujący zdobywają punkt, gdy prowadzą piłkę lub podają ją przez jedną z dwóch bramek przeciwnika.
- Po punkcie: Po punkcie drużyna, która straciła punkt, rozpoczyna nową akcję podaniem ze swojej linii końcowej.
- Po odbiorze: Drużyna odbierająca piłkę od razu atakuje przeciwne dwie bramki.
- Po wyjściu piłki: Gdy piłka wyjdzie poza pole, trener podaje nową piłkę drużynie, która nie dotknęła jej jako ostatnia.
- Rotacja: Po każdej rundzie zawodnicy zmieniają pole i role początkowe. Pełny cykl dwóch rund daje każdemu start raz w ataku i raz w obronie. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D; pole 2 - atakujący: E, F, obrońcy: G, H. Runda 2: pole 1 - atakujący: G, H, obrońcy: E, F; pole 2 - atakujący: C, D, obrońcy: A, B.
- Bezpieczeństwo: Ustaw pola z co najmniej 3 m odstępu, a piłki zapasowe trzymaj poza liniami gry. Gra odbywa się bez wślizgów, bez atakowania ciałem i bez ataków od tyłu. Po zderzeniu przerwij grę, przy zwykłym zmęczeniu daj przerwę i wodę, a przy bólu, urazie lub utrzymujących się objawach nie pozwalaj kontynuować i skonsultuj się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
- Łatwiej: Poszerz pole i pozwól atakującym zdobyć punkt przez przeprowadzenie piłki przez linię końcową.
- Trudniej: Zmniejsz szerokość bramek i przyznaj punkt tylko po zmianie kierunku ataku.
Patrz, czy zawodnik po odbiorze najpierw rozgląda się za wolną bramką, zamiast prowadzić piłkę w tłok. Zapytaj: "Co zobaczyłeś przed pierwszym dotknięciem po odbiorze?"
Po rundzie zadaj jedno pytanie i od razu pozwól dzieciom wykorzystać zauważone rozwiązanie. Jeżeli chcesz porównać długość różnych formatów, pomocny będzie wpis ile powinna trwać gra zadaniowa.
Kiedy zmienić aktywność?
Aktywność zmień, gdy dzieci często pytają o tę samą zasadę, stoją przy piłkach albo przestają reagować na cel gry. Takie sygnały zwykle mówią więcej o organizacji zadania niż o liczbie minut od początku zajęć.
Najpierw uprość jeden element: usuń dodatkowy punkt, poszerz cel albo szybciej wprowadź piłkę po wyjściu poza pole. Podział jednej dużej gry na dwa mniejsze pola często przywraca udział dzieci bez przebudowy całej jednostki.
Przerwij blok jednym pytaniem, gdy chcesz zwrócić uwagę na konkretną sytuację, a potem natychmiast pozwól zagrać dalej. Decyzję ułatwi materiał kiedy przerwać grę na treningu.
Co zrobić, gdy grupa szybko się nudzi?
Przy spadku zainteresowania zmień cel punktowania albo kierunek ataku, zanim dołożysz kolejną regułę. Dwie bramki na innym boku pola mogą od razu zmienić ustawienie dzieci i liczbę decyzji bez kolejnego tłumaczenia.
Możesz zmienić punkt z gola na przeprowadzenie piłki przez linię albo przyznać punkt za odzyskanie jej w wyznaczonej strefie. Zachowaj główną ideę gry, aby dzieci zauważyły różnicę między pierwszą a drugą próbą.
Charakterystycznym błędem prowadzącego jest dokładanie zasad, gdy spada energia grupy. Szybszy restart i prostszy cel gry zwykle pomagają bardziej, a inspiracje do zmiany celu znajdziesz w katalogu ćwiczeń piłkarskich.
Jak dopasować czas dla młodszych i starszych żaków?
Rytm zajęć dobierz do samodzielności grupy, a nie wyłącznie do oznaczenia rocznika. Młodsza grupa może potrzebować prostszego wejścia i częstszego przypomnienia celu, podczas gdy starsze żaki często szybciej przechodzą między rundami.
Tabela: Przykładowe różnice organizacyjne między U8 i U9
| Grupa | Runda gry (s) | Liczba zasad | Przejście do kolejnej gry |
|---|---|---|---|
| U8 | 60-90 | 1 | Pokaż miejsce startu |
| U9 | 90-120 | 1-2 | Zadaj pytanie i wystartuj |
Wiek podpowiada punkt wyjścia, lecz tempo konkretnej grupy ustalisz po pierwszych rundach.
Jeżeli U9 długo szuka piłki albo nie rozumie punktowania, wróć do prostszego rozwiązania. Jeżeli U8 samodzielnie zmienia role i utrzymuje uwagę, nie skracaj gry wyłącznie dlatego, że plan zakładał szybszą zmianę.
Jak ocenić, czy jednostka miała dobre tempo?
Dobre tempo poznasz po tym, że dzieci szybko wracają do działania, a po zajęciach pamiętasz konkretne sytuacje z gry zamiast jedynie końcową godzinę treningu. Zapisz rzeczywisty czas aktywności, czas przestojów oraz sytuację, w której dziecko nie uczestniczyło w akcji.
Karta po zajęciach
- Ile czasu dzieci faktycznie grały lub prowadziły własną piłkę?
- W którym momencie pojawił się najdłuższy przestój i co go spowodowało?
- Ilu zawodników wchodziło w akcje, a kto zostawał poza nimi?
- Jaką jedną zmianę zrobisz na następnym treningu?
Oddziel czas całej jednostki od czasu ruchu i gry przy piłce. Siedemdziesiąt min na zegarze może dać słabe zajęcia, jeśli dzieci długo ustawiają się w kolejce, a krótsza jednostka może dać wiele decyzji, gdy każde dziecko ma piłkę i przestrzeń.
Gotowy moduł trenera z konspektami pomaga dobierać kolejne zadania do rytmu tygodnia, zamiast oceniać każdą jednostkę wyłącznie po długości.
Więcej w tym temacie
- Trening dla żaków: jak ułożyć plan pracy na sezon i tydzień
- Trening żaków U7-U9: gotowe gry i wskazówki dla trenera
- Trening młodzików U12-U13: jak zbudować jednostkę wokół gry
Najczęstsze pytania
Ile trwa trening piłkarski żaków?
Jako przykład organizacyjny możesz zaplanować 60-75 min, lecz długość dostosuj do liczby dzieci, miejsca i sprawności przejść. Najważniejsze pozostaje to, czy dzieci regularnie grają, podejmują decyzje i nie czekają długo na rozpoczęcie kolejnej akcji.
Jak długo powinien trwać trening U8 lub U9?
U8 i U9 nie potrzebują automatycznie identycznego czasu ani takich samych rund. Zacznij od krótszych bloków, sprawdź samodzielność grupy, a potem wydłuż tylko zadanie, które nadal daje dzieciom wiele prób oraz zachęca do własnych decyzji.
Ile czasu przeznaczyć na jedną grę na treningu żaków?
Na przykład trzy rundy po 90 s z krótką zmianą ról pozwalają dzieciom wielokrotnie rozpocząć akcję od nowa. Po każdej rundzie podaj jeden komunikat i szybko wznów grę. Zmień zadanie wcześniej, gdy dzieci przestają rozumieć cel lub tracą udział w akcjach.
Jak podzielić trening żaków na krótkie części?
Połącz wejście z piłką, zabawę, grę zadaniową, krótkie wyzwanie indywidualne i swobodną grę. Zostaw czas na przejścia oraz picie, a sprzęt przygotuj przed treningiem. Dzieci szybciej widzą kolejne miejsce działania i nie tracą energii na długie oczekiwanie.



