Ćwiczenia na podania możesz wplatać w wiele treningów, ale ich częstotliwość dobieraj do obserwacji własnej grupy, a nie do sztywnej zasady dla U8-U15. Grupa trenująca 2-3 razy w tygodniu może jednego dnia szukać partnera przed przyjęciem, a innym razem rozwiązywać podanie pod presją. Liczy się jakość decyzji w grze, nie sama liczba kontaktów.
Czy podania trzeba ćwiczyć na każdym treningu?
Podanie może pojawiać się na każdym treningu, lecz nie wymaga za każdym razem osobnego bloku technicznego. Ustaw cel albo warunek punktowania, który daje dzieciom powód do spojrzenia, przyjęcia piłki w stronę partnera i wyboru podania przy przeciwniku.
Gotowe konspekty i animacje dla trenera pomagają wracać do podań przez różne problemy gry zamiast kopiować jedną rozgrzewkę. U młodszych dzieci kierunek ataku, małe bramki i obecność partnerów zwykle dają więcej decyzji niż długa demonstracja.
Na pierwsze spotkanie z tematem ustaw prostą grę kierunkową z aktywną obroną.
3 na 3 na cztery małe bramki
Dostrzeganie partnera przed przyjęciem piłki i wybór podania do przodu.
- Organizacja: 6 zawodników: 1 pole (na przykład 22 x 16 m), na nim 3 atakujących i 3 obrońców. Sprzęt: 4 małe bramki, 6 znaczników, 1 piłka i znaczniki dla 2 zespołów. Runda: na przykład 3 min.
- Start: Zespół atakujący rozpoczyna przy własnej parze małych bramek, a trzej obrońcy ustawiają się w swojej połowie pola. Po sygnale trener podaje piłkę do atakującego, a obrońcy mogą rozpocząć pressing po jego pierwszym kontakcie z piłką.
- Punkt: Zespół zdobywa punkt po co najmniej jednym podaniu do partnera i strzale piłką po ziemi do jednej z dwóch małych bramek przeciwnika.
- Po punkcie: Po punkcie piłkę przy własnej parze małych bramek rozpoczyna zespół, który stracił punkt, a przeciwnicy cofają się do swojej połowy.
- Po odbiorze: Po odbiorze zespół broniący od razu atakuje przeciwne małe bramki.
- Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki trener podaje nową piłkę zespołowi, który nie dotknął jej jako ostatni, a przeciwnicy cofają się o 3 m.
- Rotacja: Po każdej rundzie zespoły zamieniają role, a w trzeciej rundzie mieszasz składy, aby zawodnicy sprawdzili decyzje z nowymi partnerami. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, C, obrońcy: D, E, F. Runda 2: pole 1 - atakujący: D, E, F, obrońcy: A, B, C. Runda 3: pole 1 - atakujący: A, C, E, obrońcy: B, D, F.
- Bezpieczeństwo: Ustaw tylną krawędź każdej małej bramki na przykład 2 m wewnątrz pola, aby zostawić miejsce na wyhamowanie po strzale. Obowiązuje zakaz wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu, a po zderzeniu przerwij grę.
- Łatwiej: Powiększ pole albo pozwól atakującym na pierwsze podanie bez natychmiastowego pressingu.
- Trudniej: Punkt zaliczaj tylko po podaniu do przodu wykonanym po przyjęciu piłki.
Patrz, czy zawodnik sprawdza ustawienie partnera przed pierwszym kontaktem i po podaniu tworzy kolejną linię wsparcia. Zapytaj: "Który ruch partnera otworzył ci podanie?".
Po rundzie poproś dzieci, aby wskazały moment, w którym partner otworzył drogę do bramki. Odpowiedź wykorzystaj przy wyborze kolejnego warunku gry.
Jak rozłożyć akcent na podania w tygodniu?
Rozłóż akcent na podania tak, aby jedna jednostka ujawniała problem, a kolejna sprawdzała go w zmienionej sytuacji. Tabela jest przykładem dla zespołu spotykającego się 2-3 razy w tygodniu, a nie planem dla każdej drużyny.
Trening piłkarski dla dzieci i młodzieży układaj od zachowania widocznego w małej grze. Dzięki temu podanie pozostaje sposobem rozwiązania sytuacji meczowej.
Tabela: Przykładowe miejsce podań w tygodniu
| Wariant tygodnia | Jednostka | Akcent podań | Warunek gry | Pytanie trenera |
|---|---|---|---|---|
| 2 treningi | Pierwsza | Dostępność partnera | Punkt po ruchu po podaniu | Gdzie ustawisz się po podaniu? |
| 2 treningi | Druga | Podanie pod presją | Mniej czasu na przyjęcie | Co zobaczyłeś przed przyjęciem? |
| 3 treningi | Pierwsza | Kierunek przyjęcia | Cel po podaniu do przodu | W którą stronę otworzyłeś ciało? |
| 3 treningi | Druga | Wsparcie po podaniu | Dodatkowa opcja przy linii | Jak pomogłeś partnerowi? |
| 3 treningi | Trzecia | Użycie w meczu | Punkt za progresję akcji | Kiedy podanie było lepsze od dryblingu? |
Wniosek: podanie może wracać regularnie, lecz pytanie i warunek gry powinny wynikać z potrzeb grupy.
Ile czasu przeznaczyć na zadanie z podaniami?
Długość zadania dobierz do jakości decyzji i udziału dzieci, a nie do jednej stałej liczby minut. Krótsze rundy często pomagają U8-U10 zachować uwagę, a starszej grupie możesz zostawić więcej czasu na rozpoznanie ustawienia przeciwnika.
Ogranicz kolejki przez małe pola, równoległe gry albo role przy piłce dla każdego dziecka. Przy zmiennej frekwencji sprawdź też, jak prowadzić trening piłkarski bez kolejek.
Kolejna gra pozwala sprawdzić wybór podania pod presją i ustawienie po zagraniu.
4 na 4 plus 2 neutralnych
Wybór podania pod presją i ponowne ustawienie po zagraniu piłki.
- Organizacja: 10 zawodników: 1 pole (na przykład 28 x 20 m), na nim 4 atakujących i 4 obrońców i 2 neutralnych. Sprzęt: 2 małe bramki, 10 znaczników, 1 piłka i 2 znaczniki dla neutralnych. Runda: na przykład 4 min.
- Start: Trener podaje piłkę jednemu z atakujących w środkowej części pola, a neutralni ustawiają się przy liniach bocznych.
- Punkt: Zespół zdobywa punkt po podaniu do neutralnego, kolejnym podaniu do partnera w polu i strzale do małej bramki przeciwnika.
- Po punkcie: Po punkcie zespół, który stracił punkt, zaczyna nową akcję od własnej małej bramki.
- Po odbiorze: Po odbiorze obrońcy stają się atakującymi i mogą od razu użyć neutralnych.
- Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki trener wznawia grę podaniem do zespołu, który nie dotknął jej jako ostatni.
- Rotacja: Po każdej rundzie aktualni obrońcy przechodzą do ataku, dwaj neutralni wraz z pierwszymi dwoma atakującymi przechodzą do obrony, a pozostali dwaj atakujący zostają neutralnymi; pełny obieg przez rolę neutralnego trwa pięć rund. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, C, D, obrońcy: E, F, G, H, neutralni: I, J. Runda 2: pole 1 - atakujący: E, F, G, H, obrońcy: I, J, A, B, neutralni: C, D. Runda 3: pole 1 - atakujący: I, J, A, B, obrońcy: C, D, E, F, neutralni: G, H.
- Bezpieczeństwo: Neutralni stoją przy liniach bocznych poza torem biegu do bramek, a zawodnicy po akcji wracają bokiem pola. Obowiązuje zakaz wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu, a po zderzeniu przerwij grę.
- Łatwiej: Powiększ pole i zaliczaj punkt po samym podaniu do neutralnego.
- Trudniej: Zmniejsz pole albo zaliczaj punkt wyłącznie po podaniu wykonanym z pierwszego kontaktu przez neutralnego.
Patrz, czy atakujący używają neutralnego wtedy, gdy otwiera drogę do bramki, a nie odruchowo. Zapytaj: "Kiedy neutralny dał ci lepszy kierunek gry?".
Po rundzie zmień jeden warunek, a potem pozwól dzieciom zagrać ponownie. Zakończ zadanie, gdy akcje nie dają już realnego wyboru albo zawodnicy odtwarzają rozwiązanie bez patrzenia na sytuację.
Jak zdecydować, czy wrócić do tego samego ćwiczenia?
Wróć do tego samego ćwiczenia, gdy problem nadal widać, ale zmień warunek, gdy dzieci rozwiązują go bez rozpoznania przeciwnika. Zapisz jedno zachowanie i jedną decyzję, którą chcesz sprawdzić na kolejnym spotkaniu.
Ocena postępu w podaniach jest użyteczna, gdy prowadzi do następnego zadania, a nie do etykiety dla dziecka. Tabela łączy zachowanie z małą zmianą gry.
Tabela: Decyzje po obserwacji gry z podaniem
| Zauważone zachowanie | Możliwa przyczyna | Zmiana w grze | Kiedy sprawdzisz? |
|---|---|---|---|
| Zawodnik podaje bez spojrzenia | Brak skanowania przed przyjęciem | Dodaj partnera za linią przeciwnika | W następnej rundzie |
| Partnerzy stoją za plecami obrońcy | Brak ruchu po podaniu | Punktuj nową linię podania | Na kolejnym treningu |
| Dzieci podają wyłącznie najbliżej | Mało odwagi do progresji | Dodaj cel za przeciwnikiem | Po zmianie kierunku |
| Gra zatrzymuje się po stracie | Niejasny cel przejścia | Dodaj mały cel po odbiorze | W tej samej jednostce |
Wniosek: powtarzaj problem decyzyjny, a nie identyczne ustawienie pachołków.
Kiedy zmienić ćwiczenie zamiast zwiększać liczbę powtórzeń?
Zmień ćwiczenie, gdy zawodnicy podają automatycznie, przestają szukać informacji albo nie mają realnego wyboru. Więcej takich samych powtórzeń może utrwalić ruch, lecz nie poprawi decyzji w meczu.
Zachowaj temat podań i zmień przestrzeń, liczbę przeciwników albo wartość celu. Przykłady gier z aktywną obroną znajdziesz we wpisie jak uczyć podań pod presją przeciwnika.
Jak uwzględnić różny poziom zawodników?
Uwzględnij różny poziom przez zmianę warunków roli, a nie przez stały podział na lepszą i słabszą grupę. Zawodnik szybciej dostrzegający partnera może dostać trudniejszy kierunek podania, a dziecko potrzebujące czasu może otrzymać więcej przestrzeni.
Rotuj partnerów, strony pola i role, aby każde dziecko mogło otrzymywać wsparcie i je tworzyć. Materiały UEFA o rozwoju technicznym mogą inspirować do projektowania sytuacji gry, lecz punktem odniesienia pozostaje zachowanie własnej grupy.
Jak sprawdzić, czy częstotliwość przynosi efekt?
Sprawdzaj efekt przez krótki dziennik zachowań z gry, a nie przez samą liczbę celnych podań. Celne podanie do stojącego partnera może zamknąć akcję, gdy odważne podanie po rozpoznaniu wolnej przestrzeni może ją rozwinąć.
Po treningu zapisz po jednym zdaniu przy decyzji przed podaniem, dostępności partnerów i użyciu podania w grze. Po 2-3 spotkaniach zmień jedną regułę w następnym zadaniu, aby sprawdzić jej wpływ na zachowanie.
Program treningów z konspektami i animacjami pozwala połączyć notatkę po zajęciach z kolejną jednostką. Porównuj podobne sytuacje boiskowe, a nie dzieci ustawione w różnych rolach.
Jakie błędy popełnia trener przy planowaniu podań?
Częsty błąd polega na odtwarzaniu jednej sekwencji bez przeciwnika, a potem oczekiwaniu jej użycia w meczu. Dodaj kierunek, wybór albo presję, następnie przez krótką rundę sprawdź jedno zachowanie.
Drugim błędem jest zatrzymywanie gry po każdym niecelnym podaniu. Daj dzieciom kolejną próbę, a przerwę wykorzystaj do jednego pytania o sytuację, którą właśnie widziały.
Katalog ćwiczeń piłkarskich może pomóc dobrać kolejny problem do gry. FIFA Training Centre pokazuje analizę sytuacji boiskowych, która prowadzi od obserwacji do projektu zadania.
Więcej w tym temacie
- Stałe fragmenty gry dzieci przed przerwą wakacyjną: plan krótkich treningów
- Jak włączyć gry w przewadze do codziennej pracy trenera
- Ile czasu przeznaczyć na zabawę z piłką w tygodniu treningowym?
- Czy trening orlików jest obowiązkowy? Jak ustalić zasady obecności
Najczęstsze pytania
Czy ćwiczyć podania na każdym treningu piłkarskim?
Podania mogą pojawiać się w wielu treningach, ponieważ dzieci stale podejmują takie decyzje w małych grach. Osobny blok podań nie jest konieczny, gdy warunek gry wywołuje potrzebę przyjęcia, podania i wsparcia partnera.
Ile razy w tygodniu trenować podania z dziećmi?
W grupie spotykającej się 2-3 razy w tygodniu wracaj do podań wtedy, gdy problem widać w grze. Jedna jednostka może dotyczyć dostępności partnera, następna presji, a kolejna użycia podania w sytuacji meczowej.
Jak długo powinien trwać blok ćwiczeń podań?
Zadanie powinno trwać tak długo, jak dzieci mają częste okazje do decyzji i zachowują uwagę. Ustaw krótkie rundy, zmień jeden warunek i sprawdź udział każdego zawodnika zamiast pilnować sztywnego czasu.
Kiedy zmienić ćwiczenie na podania?
Zmień ćwiczenie, gdy zawodnicy znają schemat bez patrzenia na przeciwnika, tracą zaangażowanie albo nie mają realnego wyboru. Zachowaj temat podań, lecz zmień przestrzeń, kierunek celu lub rolę partnera, a potem obserwuj nową reakcję.
