Jak uczyć podań w piłce nożnej pod presją przeciwnika?

Podania pod presją uczysz w małych grach, w których zawodnik przed przyjęciem widzi rywala, wolnego partnera i kierunek następnego zagrania. Dokładność podania zależy od ustawienia ciała, ruchu odbiorcy i chwili decyzji. W grupach U10-U15 nie przyspieszaj gry samym nakazem grania na 1 kontakt.

Dlaczego podanie pod presją wymaga decyzji przed przyjęciem?

Podanie pod presją wymaga decyzji przed przyjęciem, ponieważ po pierwszym kontakcie obrońca może zamknąć najbliższą drogę gry. Zawodnik potrzebuje krótkiego spojrzenia przed otrzymaniem piłki, otwartego ustawienia ciała i partnera, który pokazuje możliwy kierunek zagrania.

Dostępny odbiorca nie zawsze stoi najbliżej piłki. Szukaj zawodnika wychodzącego poza linię krycia, który daje podającemu czytelną linię podania i może ruszyć po kolejnym kontakcie.

Trening piłkarski dla dzieci i młodzieży opiera się na zadaniach, w których technika służy rozwiązaniu sytuacji z rywalem. Materiały UEFA mogą być punktem odniesienia przy planowaniu rozwoju zawodnika w kontekście gry.

Jak ustawić grę 4 na 2 w dwóch strefach?

Gra 4 na 2 w 2 strefach daje podającym presję, lecz zostawia kierunek dalszego zagrania. Przejście piłki między strefami wymusza zauważenie partnera przed doskokiem obrońcy.

Ustaw tę grę, gdy grupa potrafi utrzymać piłkę, ale po pierwszym ruchu rywala traci możliwość przeniesienia jej do dalszego zawodnika.

4 na 2 w dwóch strefach

Skanowanie przed przyjęciem, podanie między strefami i wykorzystanie ruchu odbiorcy pod presją.

• Organizacja: 6 zawodników: 1 pole (na przykład 18 x 14 m podzielone na 2 równe strefy), na nim 4 atakujących i 2 obrońców. Sprzęt: 3 piłki, 8 pachołków i 6 znaczników. Runda: na przykład 2 min.
• Start: Po 2 atakujących i 1 obrońcy ustawia się w każdej strefie, a atakujący zaczynają piłką w wybranej strefie.
• Punkt: Atakujący zdobywają punkt, gdy po podaniu między strefami zawodnik w strefie docelowej opanuje piłkę przed interwencją obrońcy.
• Po punkcie: Po punkcie atakujący zostawiają piłkę w grze i próbują przejść podaniem do przeciwnej strefy.
• Po odbiorze: Po odbiorze obrońca podaje piłkę najbliższemu atakującemu w swojej strefie, a obaj obrońcy pozostają w przypisanych strefach do końca rundy.
• Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki zespół atakujący wprowadza tę samą piłkę nogą z najbliższej linii bocznej do strefy, z której piłka wyszła.
• Rotacja: Po każdej rundzie następna para pracuje jako obrońcy, a 3 rundy pokazują pełny cykl. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, C, D, obrońcy: E, F. Runda 2: pole 1 - atakujący: C, D, E, F, obrońcy: A, B. Runda 3: pole 1 - atakujący: A, B, E, F, obrońcy: C, D.
• Bezpieczeństwo: Ustal odbiór bez wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu. Obrońca naciska piłkę, nie zawodnika, a po zderzeniu natychmiast przerywasz akcję. Przy zwykłym zmęczeniu zrób przerwę na picie, a przy bólu lub urazie nie forsuj dziecka i skonsultuj je z lekarzem lub fizjoterapeutą.
• Łatwiej: Powiększ każdą strefę albo pozwól obrońcom doskakiwać dopiero po pierwszym podaniu w rundzie.
• Trudniej: Zmniejsz szerokość pola albo przyznaj punkt wyłącznie po podaniu do zawodnika, który wcześniej zmienił pozycję.

Patrz, czy podający widzi drugą strefę przed przyjęciem i czy odbiorca odsuwa się od linii obrońcy. Zapytaj: Co pozwoliło przenieść piłkę do drugiej strefy? Charakterystycznym błędem prowadzącego jest pozwalanie obrońcom na przechodzenie do jednej strefy, przez co druga strefa przestaje mieć znaczenie.

Obrońcy zostają w przypisanych strefach przez całą rundę, więc każda strefa zachowuje swój problem podaniowy. Gotowe konspekty treningowe dla trenera pomagają połączyć taki temat z kolejną grą o podobnym celu, a inspiracji do małych gier szukaj także w FIFA Training Centre.

Jak prowadzić grę na utrzymanie z kierunkiem ataku?

Gra na utrzymanie z kierunkiem ataku potrzebuje celu, aby zawodnicy nie podawali wyłącznie wszerz. Strefa przyjęcia za małą bramką sprawia, że podanie musi połączyć moment, kierunek i ruch partnera.

Wprowadź tę grę po zadaniu 4 na 2, gdy chcesz dodać więcej przeciwników i odpowiedzialność za decyzję po odbiorze.

4 na 4 na 2 małe bramki

Utrzymanie piłki z kierunkiem ataku, wybór momentu podania i zmiana strony pod presją.

• Organizacja: 8 zawodników: 1 pole (na przykład 28 x 20 m z 2 małymi bramkami na liniach końcowych i strefą przyjęcia 3 x 4 m za każdą bramką), na nim 4 atakujących i 4 obrońców. Sprzęt: 8 piłek, 12 pachołków, 2 małe bramki i 8 znaczników. Runda: na przykład 4 min.
• Start: Czterech atakujących rozpoczyna piłką z własnej linii końcowej, a czterech obrońców ustawia się w środkowej części pola. Za każdą bramką wyznaczasz strefę przyjęcia i wolny pas, którym zawodnik może wejść do niej od boku.
• Punkt: Atakujący zdobywają punkt, gdy zagrają piłkę po ziemi przez małą bramkę do partnera, który po podaniu wbiegnie do oznaczonej strefy 3 x 4 m za tą bramką i opanuje tam piłkę.
• Po punkcie: Po punkcie odbiorca odkłada piłkę przy wyznaczonym znaczniku za bramką, a trener zabiera ją do zapasu i podaje zespołowi, który stracił punkt, inną piłkę z zapasu przy własnej linii końcowej.
• Po odbiorze: Po odbiorze zespół odbierający od razu atakuje małą bramkę przeciwnika.
• Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki zespół, który jej nie wybił, wprowadza tę samą piłkę nogą z najbliższej linii bocznej.
• Rotacja: Po każdej rundzie zespoły zamieniają zadania początkowe, a 2 rundy tworzą pełny cykl. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, C, D, obrońcy: E, F, G, H. Runda 2: pole 1 - atakujący: E, F, G, H, obrońcy: A, B, C, D.
• Bezpieczeństwo: Ustaw małe bramki poza głównym torem biegu i pozostaw wolny pas za nimi. Obowiązuje odbiór bez wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu, a po zderzeniu przerywasz akcję. Przy zwykłym zmęczeniu zrób przerwę na picie, a przy bólu lub urazie nie forsuj dziecka i skonsultuj je z lekarzem lub fizjoterapeutą.
• Łatwiej: Powiększ pole albo pozwól odbiorcy wejść do strefy za bramką przed podaniem.
• Trudniej: Punkt zaliczaj tylko po wcześniejszym podaniu na drugą stronę pola albo zmniejsz odległość między bramkami.

Patrz, czy odbiorca rusza do strefy za bramką we właściwym momencie i czy podający rozpoznaje otwartą drogę do celu. Zapytaj: Co zmieniło się po podaniu na drugą stronę? Charakterystycznym błędem prowadzącego jest chwalenie wyłącznie punktu, bez zauważenia ruchu, który go otworzył.

Wolny pas za liniami końcowymi pozwala odbiorcy bezpiecznie wejść do strefy za bramką i wrócić do pola. Sytuacje przenoszenia piłki na wolną stronę rozwija tekst zmiana ciężaru gry.

Jakie ograniczenie wprowadzić, gdy gra jest zbyt łatwa?

Gdy gra jest zbyt łatwa, wprowadź jedno ograniczenie, które nadal zostawi zawodnikom możliwość wyboru. Kilka utrudnień naraz zwykle zamienia zadanie w serię przypadkowych strat.

Tabela pokazuje, jak podnieść wymagania bez automatycznego nakazu gry na 1 kontakt.

Tabela: Progresja gry podaniowej pod presją

Jeśli jakość decyzji spada u całej grupy, cofnij ostatni warunek zamiast wydłużać instrukcję.

Jak pomóc zawodnikowi znaleźć wolnego partnera?

Pomagasz zawodnikowi znaleźć wolnego partnera, gdy kierujesz uwagę na obraz przed przyjęciem, a nie wyłącznie na stratę piłki. Przed wznowieniem zapytaj: Gdzie jest obrońca? Który partner widzi twoją twarz? W którą stronę chcesz przyjąć?

Krótka pauza pomaga, gdy kilku zawodników stale wybiera krytego partnera albo odbiorcy czekają na jednej linii z obrońcą. Zatrzymaj obraz na kilka sekund, pokaż dwie drogi gry i natychmiast wróć do działania.

Gdy zawodnik widzi dobrą opcję, lecz słabo przyjmuje piłkę, zapytaj: Jak pierwszy kontakt może odsunąć piłkę od rywala? Kryteria oceny zachowań rozwija wpis jak oceniać postęp dziecka w podaniach.

Co obserwować u podającego i odbiorcy?

Podający i odbiorca współtworzą rozwiązanie, dlatego oceniaj ich zachowania razem. Podający potrzebuje informacji przed piłką, a odbiorca musi dać czytelną linię podania i przygotować kolejny ruch.

Tabela pozwala obserwować konkretne zachowania bez przerywania każdej akcji.

Tabela: Co widzisz u podającego, odbiorcy i zespole po stracie

Szukaj działań, które tworzą partnerowi kolejną użyteczną opcję, a nie identycznego ruchu każdego zawodnika.

Jak uniknąć zamiany gry w serię strat?

Gra nie zamienia się w serię strat, gdy pole, przewaga i warunki zadania dają dzieciom realną szansę na rozpoznanie rozwiązania. Zbyt małe pole, stała przewaga obrońców i nakaz 1 kontaktu od pierwszej rundy odbierają czas potrzebny do nauki.

Najpierw powiększ przestrzeń albo zdejmij ograniczenie, a dopiero potem zmień liczbę obrońców. Między rundami daj czas na wodę i zadaj jedno krótkie pytanie zamiast urządzać wykład.

Presja ma pozostać prawdziwa, lecz odbiór odbywa się bez wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu. Po zderzeniu przerwij grę, a przy bólu lub urazie nie forsuj dziecka i skonsultuj je z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Jak przenieść umiejętność do zwykłej gry?

Umiejętność przenosisz do zwykłej gry, gdy na końcu zdejmujesz dodatkowe warunki i nadal widzisz zachowania ćwiczone wcześniej. Nie oceniaj postępu wyłącznie liczbą celnych podań, lecz porównaj wybór po pierwszym kontakcie i ruch partnerów bez piłki.

Zakończ jednostkę grą bez warunku strefy, limitu kontaktów ani punktów za wskazany typ podania.

4 na 4 bez warunków dodatkowych

Sprawdzenie, czy skanowanie, ruch po podaniu i wybór partnera zostają w swobodnej rywalizacji.

• Organizacja: 8 zawodników: 1 pole (na przykład 28 x 20 m z 2 małymi bramkami), na nim 4 atakujących i 4 obrońców. Sprzęt: 3 piłki, 8 pachołków, 2 małe bramki i 8 znaczników. Runda: na przykład 5 min.
• Start: Czterech atakujących zaczyna piłką z własnej linii końcowej, a czterech obrońców rozpoczyna za linią środkową.
• Punkt: Zespół zdobywa punkt, gdy piłka po ziemi całkowicie przejdzie przez małą bramkę przeciwnika.
• Po punkcie: Po punkcie zespół, który stracił punkt, rozpoczyna nową akcję z własnej linii końcowej.
• Po odbiorze: Po odbiorze zespół odbierający od razu przechodzi do ataku na przeciwną bramkę.
• Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki zespół, który jej nie wybił, wprowadza tę samą piłkę nogą z najbliższej linii bocznej.
• Rotacja: Po każdej rundzie zespoły zamieniają zadania początkowe, a 2 rundy tworzą pełny cykl. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, C, D, obrońcy: E, F, G, H. Runda 2: pole 1 - atakujący: E, F, G, H, obrońcy: A, B, C, D.
• Bezpieczeństwo: Zostaw wolne miejsce za małymi bramkami i usuń piłki z torów biegu. Ustal odbiór bez wślizgów, atakowania ciałem i wejść od tyłu, a po zderzeniu zatrzymaj grę. Przy zwykłym zmęczeniu zrób przerwę na picie, a przy bólu lub urazie nie forsuj dziecka i skonsultuj je z lekarzem lub fizjoterapeutą.
• Łatwiej: Powiększ pole albo ustaw szersze małe bramki.
• Trudniej: Zmniejsz pole albo ustaw bramki bliżej linii bocznych.

Porównaj, czy zawodnicy nadal rozglądają się przed przyjęciem i czy odbiorcy wychodzą z krycia bez przypomnienia trenera. Zapytaj: Które zachowanie z poprzedniej gry pomogło wam teraz stworzyć sytuację? Nie zatrzymuj gry po każdym błędzie, aby zachować jej swobodny charakter.

Po grze zapisz jedno zdanie o zachowaniu, które zostało z poprzedniego zadania. Program treningów z animacjami dla U6-U19 ułatwia wracanie do tego samego problemu w innej grze, zamiast oceniać go po jednym treningu.

Więcej w tym temacie

• Jak uczyć przyjęcia piłki, gdy obrońca naciska od tyłu
• Ćwiczenia na podania w piłce nożnej: gry i decyzje dla dzieci
• Ile czasu dać zawodnikowi na odpowiedź w grze w przewadze?

Najczęstsze pytania

Jak ćwiczyć podania pod presją obrońcy?

Ustaw małą grę z aktywnym obrońcą, kierunkiem ataku i jasnym celem po podaniu. Patrz na wybór rozwiązania przed przyjęciem, ruch partnera oraz chwilę zagrania. Zmieniaj warunek wtedy, gdy grupa ma realną możliwość rozpoznać dostępne opcje.

Co zrobić, gdy gra 4 na 2 szybko kończy się odbiorem?

Najpierw powiększ strefy albo opóźnij doskok obrońców po pierwszym podaniu. Nadal zostaw rywalizację i konieczność przejścia piłki do drugiej strefy. Gdy atakujący odzyskają czas na decyzję, stopniowo wróć do pierwotnej presji.

Czy gra na 1 kontakt poprawia podania?

Gra na 1 kontakt może przyspieszyć wymianę, jeśli zawodnicy wcześniej widzą otoczenie i potrafią ustawić ciało do kolejnego zagrania. Nie poprawia automatycznie decyzji. Gdy dzieci kopią piłkę przypadkowo lub przestają patrzeć, przywróć możliwość dodatkowego kontaktu.

Jak pomóc odbiorcy wyjść z krycia?

Pytaj odbiorcę, z której strony rywala może pokazać linię podania i gdzie chce przyjąć piłkę. Doceniaj ruch wykonany przed podaniem, nawet gdy akcja kończy się stratą. Odbiorca powinien dawać podającemu czytelny kierunek, zamiast nieruchomo czekać na piłkę.