Drybling: ćwiczenia i gry rozwijające decyzje zawodników

Ćwiczenia dryblingu uczą najwięcej, gdy zawodnik prowadzi piłkę przeciwko obrońcy i sam wybiera moment minięcia. Zacznij od pojedynku 1 na 1, a później dodaj partnera lub decyzję po minięciu. Wymiary oraz czasy potraktuj jako przykłady organizacyjne do dopasowania do grupy.

Co trener chce zobaczyć po dryblingu?

Po dryblingu sprawdź, czy zawodnik zyskał przestrzeń lub przewagę, a nie tylko czy wykonał rozpoznawalny zwód. Prowadzenie przesuwa piłkę, natomiast minięcie rywala wymaga odczytania jego ustawienia i odpowiedzi na jego ruch.

Zwróć uwagę na zmianę kierunku, osłonę piłki przy bliskim kontakcie i przyspieszenie po minięciu. Nie narzucaj jednej techniki. Zapytaj: Gdzie zrobiło się miejsce? oraz Co zmienił obrońca, kiedy ruszyłeś? Przykład treningu U10 z sytuacjami 1 na 1 i 2 na 1 prezentuje materiał FIFA Training Centre.

Wybierz jeden szczegół do obserwacji, na przykład pierwszy kontakt po minięciu. Więcej sposobów układania gier w jednostce znajdziesz w przewodniku po treningu piłkarskim dzieci.

Jak zacząć od gry 1 na 1 z wyborem kierunku?

Gra 1 na 1 z dwiema bramkami daje atakującemu prawdziwy wybór, ponieważ obrońca nie zna jego zamiaru przed startem. Przygotuj równoległe pojedynki, aby zawodnicy mieli krótkie przerwy i często wracali do sytuacji z rywalem.

1 na 1 do dwóch bramek

Ćwiczyć obserwację obrońcy i wybór kierunku minięcia.

• Organizacja: 6 zawodników: 2 pola (na przykład każde pole 12 x 10 m), na każdym 1 atakujący i 1 obrońca (razem 4 w polu), a poza polem: 2 zbierających (każdy zbierający obsługuje jedno pole, odzyskuje piłkę poza jego granicą i podaje ją atakującemu do następnej akcji). Sprzęt: dwie piłki, pachołki na cztery bramki i znaczniki linii startu. Runda: na przykład 90 s, potem zmiana ról.
• Start: Na każdym polu atakujący zaczyna z piłką na środkowym znaczniku, a obrońca stoi na środku linii między dwiema bramkami. Obrońca rusza po pierwszym kontakcie atakującego i nie zna wybranego przez niego kierunku.
• Punkt: Atakujący zdobywa punkt za przeprowadzenie piłki przez dowolną z dwóch bramek. Obrońca zdobywa punkt po odbiorze za kontrolowane przeprowadzenie piłki przez linię startu atakującego.
• Po punkcie: Po punkcie zbierający podaje piłkę temu samemu atakującemu na środkowy znacznik, a role pozostają bez zmian do końca rundy.
• Po odbiorze: Po odbiorze obrońca atakuje linię startu atakującego. Po zakończeniu kontrataku zbierający odzyskuje piłkę i rozpoczyna kolejną akcję podaniem do atakującego.
• Po wyjściu piłki: Zbierający wznawia podaniem do atakującego na środkowym znaczniku, a role pozostają bez zmian do końca rundy.
• Rotacja: Po każdej rundzie atakujący zostaje obrońcą, obrońca przechodzi do zbierania, a zbierający wchodzi do ataku. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, obrońca: B; pole 2 - atakujący: D, obrońca: E; poza polem - zbierający: C, F. Runda 2: pole 1 - atakujący: C, obrońca: A; pole 2 - atakujący: F, obrońca: D; poza polem - zbierający: B, E. Runda 3: pole 1 - atakujący: B, obrońca: C; pole 2 - atakujący: E, obrońca: F; poza polem - zbierający: A, D.
• Bezpieczeństwo: Pola oddziel wyraźnym odstępem, a powrót zawodników prowadź poza liniami bramek.
• Łatwiej: Obrońca rozpoczyna dalej od linii bramek.
• Trudniej: Obrońca startuje bliżej środkowego znacznika po pierwszym kontakcie atakującego.

Patrz, czy atakujący obserwuje pozycję obrońcy przed zmianą kierunku. Zapytaj: Która strona była wolna, kiedy ruszyłeś?

Po akcji zapytaj atakującego, co zauważył w ustawieniu obrońcy przed zmianą kierunku. Konspekty i animacje gier w module trenera ułatwią ci układanie podobnych zadań w planie treningu.

Jak ćwiczyć drybling przy ograniczonej przestrzeni?

Gra 2 na 1 w małym polu pomaga zawodnikom rozpoznać, kiedy prowadzić piłkę, a kiedy użyć partnera. Zmieniaj jedną zasadę naraz, aby obrońca i atakujący nadal mieli czytelny cel.

2 na 1 do dwóch bramek

Rozpoznawać, kiedy prowadzić piłkę, a kiedy wykorzystać partnera.

• Organizacja: 6 zawodników: 2 pola (na przykład każde pole 10 x 10 m), na każdym 2 atakujących i 1 obrońca. Sprzęt: dwie piłki i pachołki na cztery bramki. Runda: na przykład 90 s, ze zmianą ról po każdej akcji.
• Start: Na każdym polu pierwszy atakujący zaczyna z piłką na środku, drugi atakujący ustawia się z boku, a obrońca rusza po pierwszym kontakcie prowadzącego.
• Punkt: Atakujący zdobywają punkt za przeprowadzenie piłki przez dowolną bramkę. Obrońca nie zdobywa punktu, a jego odbiór kończy akcję.
• Po punkcie: Po punkcie trójka wykonuje rotację, a nowy pierwszy atakujący rozpoczyna kolejną akcję z piłką na środku.
• Po odbiorze: Po odbiorze obrońca zabezpiecza piłkę do sygnału trenera, po czym trójka wykonuje rotację i rozpoczyna następną akcję.
• Po wyjściu piłki: Po wyjściu piłki trójka wykonuje rotację, a nowy pierwszy atakujący wznawia nową piłką ze środkowego znacznika.
• Rotacja: Po każdej akcji obrońca przechodzi do ataku, pierwszy atakujący staje się drugim atakującym, a drugi atakujący broni. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, obrońca: C; pole 2 - atakujący: D, E, obrońca: F. Runda 2: pole 1 - atakujący: C, A, obrońca: B; pole 2 - atakujący: F, D, obrońca: E. Runda 3: pole 1 - atakujący: B, C, obrońca: A; pole 2 - atakujący: E, F, obrońca: D.
• Bezpieczeństwo: Zostaw odstęp między polami i wyznacz pas powrotu poza liniami bramek.
• Łatwiej: Obrońca rusza dopiero po podaniu pierwszego atakującego do partnera.
• Trudniej: Zmniejsz pole, jeśli atakujący mają dużo czasu na decyzję i nadal zachowują bezpieczeństwo ruchu.

Patrz, czy obrońca zamyka drogę do prowadzącego, czy do partnera. Zapytaj atakujących: Kiedy pojawiło się miejsce na podanie?

Zapytaj atakujących: Czy obrońca ruszył do ciebie, czy do partnera? Gdy zawodnicy nie mają miejsca na zmianę kierunku, poszerz pole zamiast od razu ograniczać liczbę kontaktów. Przy małej przestrzeni bardziej przydaje się czytelny cel i powtarzalna rotacja niż dodatkowe warunki.

Jak połączyć minięcie rywala z atakiem na bramkę?

Gra 2 na 2 sprawdza, co zawodnik zrobi po minięciu pierwszego obrońcy. Punktuj gola, a nie sam zwód, żeby po minięciu nadal liczyła się decyzja o podaniu, prowadzeniu albo strzale.

2 na 2 z neutralnym

Połączyć minięcie obrońcy z decyzją o podaniu lub ataku na bramkę.

• Organizacja: 5 zawodników: 1 pole (na przykład 18 x 14 m), na nim 2 atakujących i 2 obrońców i 1 neutralny. Sprzęt: jedna piłka i pachołki na dwie bramki. Runda: na przykład 90 s, potem zmiana ról neutralnego.
• Start: Trener rozpoczyna podaniem do zespołu atakującego, a neutralny od początku wspiera zespół przy piłce.
• Punkt: Zespół zdobywa punkt za gola do bramki przeciwnika. Neutralny nie może zdobywać gola.
• Po punkcie: Trener wznawia podaniem do zespołu, który stracił punkt.
• Po odbiorze: Zespół po odbiorze natychmiast atakuje przeciwną bramkę, a neutralny wspiera nowy zespół przy piłce.
• Po wyjściu piłki: Trener wznawia podaniem z miejsca wyjścia do zespołu, który nie dotknął piłki jako ostatni.
• Rotacja: Po rundzie zespoły zamieniają się rolami atakujących i obrońców, a neutralny nadal wspiera drużynę przy piłce. Runda 1: pole 1 - atakujący: A, B, obrońcy: C, D, neutralny: E. Runda 2: pole 1 - atakujący: C, D, obrońcy: A, B, neutralny: E.
• Bezpieczeństwo: Ustaw bramki z odstępem od granic pola i przerwij grę po zderzeniu zawodników.
• Łatwiej: Neutralny może grać na dwa kontakty i wspierać zawodników w posiadaniu.
• Trudniej: Neutralny gra na jeden kontakt, jeżeli nie odbiera to zawodnikom możliwości obserwacji i wyboru.

Patrz, czy zawodnik po minięciu dostrzega partnera, neutralnego i bramkę. Zapytaj: Co możesz zrobić po minięciu?

Neutralny zawodnik wspiera zespół przy piłce, lecz nie zdobywa gola. Gra 1 na 1 ze zmianą kierunku podpowiada, jak dalej rozwijać sam pojedynek bez uczenia katalogu nazw zwodów.

Jak zmieniać gry dla młodszych i starszych grup?

Dopasuj pole i moment startu obrońcy do tego, co zawodnicy potrafią zrobić w grze. W U7-U10 zacznij od wyraźnego celu oraz obrońcy startującego z dystansu, a w U11-U15 zwiększaj aktywność odbioru i wymagaj dalszej decyzji po minięciu.

Wymiary w tabeli są przykładami organizacyjnymi, a nie normami dla kategorii wieku. Gdy zawodnik nie zdąży zauważyć rywala, powiększ pole lub odsuń obrońcę. Gdy nie ma wyzwania, zmniejsz przestrzeń albo przybliż jego start.

Tabela: przykładowe ustawienia gry dryblingowej dla dwóch grup.

Dobierz ustawienie do zachowania dzieci w grze, a nie do samej etykiety wieku.

Co zmienić, gdy zawodnicy omijają drybling?

Ustal, co utrudnia próbę minięcia, a potem zmień pojedynczą zasadę. Brak próby nie zawsze oznacza brak odwagi, ponieważ obrońca może mieć przewagę lub po minięciu może nie być drogi do celu.

Tabela odpowiada na pytanie, jak reagować bez zatrzymywania gry po każdej stracie. Wprowadzaj jedną korektę i daj grupie kilka akcji, aby zobaczyć jej skutek.

Tabela: korekty dla problemów widocznych w grze.

Zostaw zmianę, jeśli daje zawodnikom więcej realnych wyborów, a usuń ją, gdy zatrzymuje płynność akcji.

Jak udzielać informacji po nieudanej próbie?

Po nieudanej próbie zadaj krótkie pytanie i daj zawodnikowi kolejną okazję. Pytania Jak blisko był obrońca? oraz W którą stronę ruszył? kierują uwagę na sytuację, a nie na nazwę zwodu.

Zatrzymaj grę, gdy zasada jest niejasna albo ten sam problem dotyczy całej grupy. Gdy zawodnik podejmuje próbę i traci piłkę, pozwól akcji trwać, żeby mógł ponownie wejść do gry. Gotowy program treningów z konspektami i animacjami pomoże ci połączyć pojedynki z kolejnymi grami w jednostce.

Więcej w tym temacie

• Ile trwa nauka dryblingu w piłce nożnej i jak oceniać postępy
• Gry małe w piłce nożnej: jak je przygotować i prowadzić
• Ćwiczenia strzałowe dla dzieci: jak prowadzić gry uczące wyboru momentu i kierunku strzału
• Ćwiczenia z drabinką w piłce nożnej: od pracy nóg do decyzji z piłką

Najczęstsze pytania

Jakie ćwiczenia dryblingu sprawdzą się na treningu dzieci?

Wybierz krótką grę 1 na 1 do bramek z pachołków albo grę 2 na 2 z możliwością podania po minięciu. Zawodnik potrzebuje rywala, celu ataku i okazji do szybkiej kolejnej próby.

Jak uczyć dryblingu bez ustawiania długiej kolejki?

Rozstaw małe pola i prowadź pojedynki równolegle, zachowując odstęp między boiskami. Dodatkowy zawodnik może zbierać piłki i podawać je do wznowienia. Przed startem określ jego zadanie oraz moment zmiany ról.

Jak utrudnić grę w drybling, gdy zawodnicy nie mają presji?

Pozwól obrońcy ruszyć po pierwszym kontakcie atakującego albo zmniejsz pole. Wybierz jedną zmianę i sprawdź, czy zawodnik nadal może dostrzec rywala oraz wykonać ruch z piłką przed wprowadzeniem kolejnej korekty.

Czy w ćwiczeniach dryblingu trzeba ograniczać liczbę kontaktów?

Nie musisz ograniczać kontaktów, gdy celem jest odczytanie obrońcy i wybór momentu minięcia. Limit może być wariantem, lecz nie powinien odbierać zawodnikowi możliwości osłony piłki, zmiany kierunku ani przyspieszenia.

Jakie błędy trenera utrudniają dzieciom podejmowanie prób dryblingu?

Podawanie gotowego rozwiązania przed każdą akcją, karanie za stratę i punktowanie wyłącznie skutecznego zwodu mogą ograniczyć kolejne próby. Ustal jasny cel gry, pytaj o obserwację zawodnika i pozwól mu ponownie zmierzyć się z rywalem.

Jak prowadzić gry na drybling na małej hali lub dla pięciu zawodników?

Na małej hali skróć pole, ale zostaw bezpieczny pas powrotu poza bramkami i usuń zbędne znaczniki. Dla pięciu zawodników użyj gry 2 na 2 z neutralnym, który stale wspiera zespół przy piłce.